Kościół p.w. św. Rocha
Niegdyś w tym miejscu znajdował się jeden z białostockich cmentarzy. W 1926 r. ogłoszono konkurs na projekt kościoła, będącego zarazem pomnikiem odzyskania przez Polskę niepodległości. Pośród wielu prac konkursowych wybrano dzieło prof. Oskara Sosnowskiego. Budowa rozpoczęta w 1927 r. trwała przez wiele lat, a w czasie okupacji sowieckiej realizowano pomysł aby w nieukończonym wnętrzu kościoła urządzić cyrk. Świątynię konsekrowano więc dopiero w 1946 r. uprzednio wprowadzając w projekcie O. Sosnowskiego pewne zmiany, które były dziełem architekta Stanisława Bukowskiego. Kościół zbudowany jest na planie ośmiokąta do boków którego przylegają prezbiterium, zakrystia i dwie kaplice. Nad bryłą świątyni dominuje wysmukła wieża, która wznosi się 83 m nad poziom ulicy Lipowej. Jasne, obszerne wnętrze sklepia witraż przedstawiający symbole św. Ducha i Ewangelistów ( wykonany wg projektu Placydy Siedleckiej-Bukowskiej). W ołtarzu głównym znajduje się rzeźba przestawiająca Chrystusa. Na lewo od ołtarza głównego widzimy ołtarz św. Antoniego, a dalej lewą kaplicę boczną p.w. św. Rocha. Z prawej strony ołtarza głównego umieszczono ołtarz Matki Boskiej Różańcowej, a za nim kaplicę Matki Boskiej Ostrobramskiej z kopią wileńskiego obrazu. We wnętrzu kaplicy znajduje się także kilka tablic upamiętniających żołnierzy polskich z pułków kresowych i zdarzenia, które jeszcze nie tak dawno nie mogły znaleźć swego miejsca nigdzie indziej niż we wnętrzach kościołów.
|
|
 |