Chcemy zaprosić Państwa na spacer. Na krótką
przechadzkę po Białymstoku, szlakiem zabytków, przeszłości
i osobliwości miasta. Nie zajmuje ona wiele czasu bowiem pragniemy
pokazać wyłącznie rzeczy najciekawsze. Najłatwiej będzie rozpocząć
naszą wędrówkę od dworca PKP lub PKS.
Białostocki dworzec kolejowy powstał w latach sześćdziesiątych
XIX w. w trakcie budowy "drogi żelaznej" z Warszawy
do Petersburga. Stację kolejową z dworcem PKS łączy kładka
wiodąca nad torami kolejowymi.
Wyruszamy w kierunku kościoła p.w. św.
Rocha, którego wieża jest widoczna nawet z dalekich okolic
miasta. Ku kościołowi podążamy ulicą św. Rocha mijając centrum
handlowe PARK, a następnie kino "Syrena". W budynku
kinowy mieściła się przed wojną Misja Barbikańska, zajmująca
się nawracaniem Żydów na wyznanie anglikańskie.
Kościół p.w. św.
Rocha dzięki
swej nowoczesnej, strzelistej sylwetce, na wielu przybyszach
sprawia wrażenie powstałego zaledwie kilka lat wstecz,
jednak został wzniesiony już prawie pół wieku temu. Od
1996 r. kościół jest pięknie oświetlony w godzinach nocnych.
Kościół otoczony jest murem przypominającym wały obronne.
Na nim od strony ulicy Lipowej stoi rzeźba Chrystusa
Dobrego Pasterza projektu Stanisława Horno - Popławskiego.
Z muru obok rzeźby roztacza się panorama na ulice: Lipową i Krakowską.
Nasza trasa wiedzie ulicą Lipową. W trakcie spaceru warto zwrócić uwagę na kamienice numer
28 i 24. Pierwsza z nich wzniesiona została w końcu XIX w.
w stylu eklektycznym z elementami orientalnymi. Druga, która
przyciąga wzrok przede wszystkim kariatydami unoszącymi balkon
pochodzi z ok. 1900 r. Idąc dalej napotykamy po przeciwnej
stronie ulicy pod numerem 35 secesyjny pałacyk zbudowany
w początku XX w. dla białostockiego fabrykanta Chaima Nowika
- właściciela dużej fabryki włókienniczej. Za nim stoi dawny
budynek ogrodowy i rośnie kilka starych drzew będących pozostałością
mieszczącego się tutaj pałacowego ogrodu.
Mijamy skrzyżowanie z ulicą Grochową i
dochodzimy do kina "Pokój". Tutaj od ulicy Lipowej
odbiega ulica Nowy Świat. Warto na chwilę udać się w jej
głąb by chociaż przez kilka minut popatrzeć na maszkarony
umieszczone w fasadzie kamienicy numer 9.
Kolejnym zabytkiem miasta, do którego zwiedzenia
Państwa zapraszamy jest cerkiew p.w.
św. Mikołaja.
Docieramy do kolejnego skrzyżowania obok
hotelu "CRISTAL". W lewo zbiega ulica Malmeda.
W okresie okupacji niemieckiej znajdowała się tutaj główna
brama wiodąca do białostockiego getta. W 1943 r. w trakcie
rozpoczętej likwidacji getta wybuchło w nim powstanie. Pomnik
ku czci powstańców i fragment cmentarza z tamtych dni znajduje
się przy ul. Żabiej. Natomiast na skwerze przy ul. Malmeda
stoi pomnik L. Zamenhofa, mieszkańca Białegostoku - twórcy
języka esperanto.
Od
skrzyżowania w prawo pod górę podąża ulica Liniarskiego,
przy której w dawnym gmachu wojewódzkiego
komitetu PZPR mieści się siedziba jednego z wydziałów Uniwersytetu
w Białymstoku. Obok na skarpie stoi pomnik
Bohaterów Białostocczyzny. Wędrując jednak nadal
ulicą Lipową dochodzimy do Rynku Kościuszki. Jest to centralna część miasta. Na
środku rynku stoi ratusz, który nigdy
nie był siedzibą władz miejskich lecz zawsze pełnił funkcje
handlowe. Przed muzeum na niewielkim skwerku stoi pomnik
Marszałka Józefa Piłsudskiego.
Najbardziej barwna jest zachodnia pierzeja
Rynku, gdzie w ciągu kolorowych kamieniczek znajdują się
m.in. księgarnia, DESA i kawiarnia. Fasady tych domów ozdobione
są dekoracjami grafitowymi przedstawiającymi motywy roślinne
i liternicze oraz wizerunki m.in.: Jana Krzysztofa Kluka,
Anny Jabłonowskiej, Adriana Krzyżnowskiego, Krystyna Lacha
Szymę i Antoniego Wagi.
Przy skrzyżowaniu ulicy Sienkiewicza i
Rynku Kościuszki stoi barokowa austeria z 1771 r., Zniszczona
w czasie wojny została odbudowana w 1950 r. dziś też mieści
restaurację. Jest to budynek piętrowy z łamanym mansardowym
dachem, przykrytym czerwoną dachówką. W lewo prowadzi ulica
Sienkiewicza, przy której w zabytkowej kamienicy numer 14
ma swą siedzibę Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna. Przy Rynku
Kościuszki nr 4 mieści się Archiwum
Państwowe w Białymstoku.
Obecny budynek kina TON niegdyś był gmachem
przytułku ufundowanym przez J.K. Branickiego w II poł. XVIII
w. W okresie międzywojennym znajdowało się tutaj kino, a
po II wojnie światowej odbywały się tu przedstawienia teatralne.
Po przeciwnej stronie ulicy napotykamy
barokowy budynek z 1769 r. ufundowany przez J.K. Branickiego
na rzecz Sióstr Miłosierdzia.
Docieramy do zespołu katedralnego p.w. Wniebowzięcia NMP. Przy kościele od
strony ul. Kościelnej w 1988 r. wzniesiono pomnik upamiętniający 600-lecie
Diecezji Wileńskiej. W pobliżu kościoła, także przy ul. Kościelnej, stoi barokowy
budynek plebanii wzniesiony w latach 1759-1761 będący obecnie siedzibą Kurii
Arcybiskupiej.
U zbiegu ulic Kościelnej i Kilińskiego
w budynku wzniesionym przez Prusaków w latach 1803 - 1806
mieści się Wojewódzka Biblioteka Publiczna. Niegdyś miała
w nim siedzibę Loża Masońska. Po przeciwnej stronie ulicy
stoi pomnik
księdza Jerzego Popiełuszki.
Nasz spacer kontynuujemy ulicą Kilińskiego,
zwaną dawniej Niemiecką. Stoi przy niej kilka zabytkowych
kamienic np. pod nr. 8 eklektyczna z początków XX w.(obecnie
siedziba Wojewódzkiego Ośrodka Animacji Kultury) nr 10 z
początku XX w., jednak najbardziej interesujący jest dawny pałacyk gościnny Branickich, będący obecnie siedzibą Urzędu Stanu Cywilnego i Podlaskiego
Oddziału Stowarzyszenia "Wspólnota Polska". Nieopodal
ma swą siedzibę białostockie Muzeum Wojska.
Idziemy
teraz do najcenniejszego zabytku miasta jakim jest zespół
pałacowy Branickich. Nasz spacer zakończymy na białostockich
Plantach. Pośród kolorowych kwiatów, fontann i starych drzew
na pewno szybko
minie zmęczenie po wędrówce. A jeżeli jeszcze ktoś czuje
niedosyt spotkania z Białymstokiem to zapraszamy na ulicę
Warszawską. Na tej najstarszej białostockiej ulicy, odwiedźmy
Muzeum Historyczne, w którym przechowywane są pamiątki dotyczące
przeszłości miasta.
|